:|

از دخالت آدمها تو زندگی شخصی دیگران متنفرم

بهار می آید

بهار قشنگ داره از راه می رسه، در تکاپوی کارهای آخر سالیم و فرصت دیدن اومدن بهار رو به خودمون نمی دیم. من که فقط تو دقیقه های کمی که پیاده روی می کنم به ریز ریز برگها و شکوفه های تازه متولد شده نگاه می کنم.
آنچه که هستیم هدیه خداست به ما و آنچه که میشویم هدیه ماست به خدا...

" بنوش باده كه فصل بهار مي آيد، نويد خرمي از روزگار مي آيد
ز ابر قطره آب حيات مي بارد، ز باد نفحه مشك تتار مي آيد
براي رونق بزم معاشران لاله، گرفته جام مي خوشگوار مي آيد
ميان باغ به صد لب شكوفه مي خندد، كه سبزه مي دمد و گل ببار مي آيد
دماغ شيفتگان را بجوش مي آرد، خروش مرغ كه از مرغزار مي آيد
هزار پيرهن از شوق مي كند پاره، بگوش غنچه چو بانگ هزار مي آيد
بهر كجا كه رود مرده زنده گرداند، نسيم كز طرف جويبار مي آيد
كنون چوغنچه وگل هركجا زنده دليست، بزير سايه بيد و چنار مي آيد
كنار آب و كنار بتان غنيمت دان، كنون كه موسم بوس و كنار مي آيد
غلام دولت آنم كه مست سوي چمن، گرفته دست بتي چون نگار مي آيد
بباغ جلوه كنان گل نهاده زر بركف، ببزم شاه جهان با نثار مي آيد
جمال دنيي و دين كافتاب هر روزه، به سوي درگه او بنده وار مي آيد
خدايگان سلاطين كه دولت او، مدد ز حضرت پروردگار مي آيد
شهي كه مژده اقبال و كامراني او، ز اوج طارم نيلي حصار مي آيد
بروز معركه خورشيد تيغزن هردم، ز زخم تيغ تو در زينهار مي آيد
زياد نيزه آتش نهيب چون آبت، عدوي سوخته دل خاكسار مي آيد
به هرطرف كه رودرايت تونصرت وفتح، پذيره اش زيمين ويسار مي آيد
خجسته سايه چتر جهانگشاي ترا، ز همنشيني خورشيد عار مي آيد
به بندگي تو هركو نگه كند ننگش، ز نام رستم و اسفنديار مي آيد
ز گفته هاي كسان عرض مي كنم بيتي، كه عرض كردنش اينجابكارمي آيد
ز عمر برخور و دل را نويد شادي ده، كه بوي دولتت از روزگارمي آيد
هزار سال بمان كامران كه دولت تو، بدانچه راي كني كامكار مي آيد "
* عبید زاکانی

برای شــــنیده شدن شاید باید چون گودیوا برهـــنه شد

" همسر دوک کاونتری انگلیس زنی خیلی محبوب و محترم بود. وقتی ظلم شوهر و مالیات سنگینی که باعث بدبختی مردم شده بود،را مشاهده کرد . اصرار زیادی کرد به شوهرش که مالیات رو کم کنه ولی شوهرش از این کار سرباز می زد. بالاخره شوهرش یه شرط گذاشت، گفت اگر برهنه دور تا دور شهر بگردی من مالیات رو کم می کنم . گودیوا قبول می کنه، خبرش در شهر می پیچد، گودیوا سوار یک اسب در حالی که همه ی پوشش بدنش موهای ریخته شده روی سینه اش بود در شهر چرخید، ولی مردم شهر به احترامش اون روز، هیچکدوم از خانه بیرون نیامدند و تمام درها و پنجره ها رو هم بستند.در تاریخ انگلیس و کاونتری بانو گودیوا به عنوان یک زن نجیب و شریف جایگاه بالایی داره و مجسمه اش در کاونتری ساخته شده است. "
من دیروز هم گفتم تا شنیده بشم و هم خواستم تا بشنوم، برای یکی از مهمترین انتخابهای زندگی که بعضیها می گن به اندازه ازدواج و یا شاید بیشتر از اون اهمیت داره.

بیشتر از اینکه این نقل قولهای قشنگ رو کپی پِیست کنم وقت ندارم :(

" زندگی بافتن یک قالیست
نه همان نقش و نگاری که خودت می خواهی
نقشه از قبل مشخص شده است
تو در این بین فقط می بافی
نقشه را خوب ببین ، خوب بباف
نکند آخر کار ، قالی بافته ات را نخرند ..."

so much busy these days.... :(

" تو تنهایی، تو از تن ها جدایی
غریبی، بی کسی، بی آشنایی
دلا گویی تو را من می شناسم
تو از این خانه ای، اهل کجایی؟ "

قیصر امین پور

8/8/88

اوقات خوش آن بود که با دوست بسر رفت، باقی همه بی حاصلی و بی خبری بود...
8/8/88، امروز، دانشگاه، استاد ملکیان، 10 سال پیش، دوستای عزیزم... جز بغض چیزی ندارم.

دوست دارم این مُد قدیمی رو ...

به نقل از وبلاگ A Man Called Old Fashion

" Work is the greatest thing in the world. So we should save some of it for tomorrow - Don Herold"

گناهکار ...

دیدین یه وقتایی آدم بدون اینکه از جرمش خبر داشته باشه متهم می شه، بدون اینکه تفهیم اتهام بشه و حق دفاع داشته باشه محاکمه و مجرم می شه و بعد قبل از درخواست تجدید نظر مجازات می شه؟؟؟
الآن من دارم دوران محکومیت خودم رو در سلول انفرادی ام می گذرونم...
---------------------------------
" با احمق بحث نکنیم و بگذاریم در دنیای احمقانه خویش خوشبخت زندگی کند، با وقیح جدل نکنیم چون چیزی برای از دست دادن ندارد و روح ما را تباه می کند، تنهایی را به بودن در جمعی که ما را از خودمان جدا می کند ترجیح دهیم، از سرعت خود بکاهیم که آنان که سریعتر می دوند فرصت اندیشیدن را به خود نمی دهند، از کودکان بیاموزیم پیش از آنکه بزرگ شوند و دیگر نتوان از آنان آموخت...."

پ.ن: به دلایل امنیتی و سوتفاهماتی که از بخش نظرات متوجه شدم، باید بگم و در کمال صحت عقل اعلام کنم که:
1. این دو پاراگراف ربطی به هم نداره و دومی یه تیکه از یک ایمیله و چون به نظرم زیبا اومد اون رو اینجا گذاشتم.
2. پاراگراف اول هم کاملاً کلی ایه و به همه جامعه بشر برمی گرده نه من و کس دیگه ای....
3. عزیزترینم الآن اینا چی بود؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ "دست شما درد نکنه ، ..." چرا فکر کردی با شمام؟ ما که با هم دوستیم که گُلم :|
4. خان داداش می دونی که خودم به حساب هرکسی که به من چپ نگاه کنه می رسم، البته ممنونم که به فکر آبجی کوچیکه هستی...

روز ِ ک َج

یه روزایی از صبح که بیدار می شی به نظرت هیچ چی سر جاش نیست هیچ چی رادستت نیست، انگار همه زمین و زمان دست به دست هم دادن تا کارات درست پیش نره. همیشه ساعت شیش و نیم بیدار می شی که تا ساعت هفت که خواهر جونه می آد دنبالت آماده بشی، اما اون روزا ساعت شیش و پنجاه و پنج دقیقه از خواب می پری. با عجله می ری دستشویی که تو پنج دقیقه خودتو آماده کنی می بینی دستمال رولی تموم شده. می آی مسواک بزنی خمیر دندون از روی مسواک سُر می خوره و از سوراخ روشویی با سرعت می ره پایین. هرکار که می کنی، مقنعه روی سرت چفت نمی شه. با بند نبسته کفشت پله ها رو دو تا یکی می پری و بند تازه شسته کفشت صد و بیست بار می ره زیر پات و دوباره نشُسته می شه. با مصیبتی خودتو می کشونی سر کار...
با اینکه دیر بیدار شدن صبحت رله شده و به موقع خودتو رسوندی، اما باز هم انگار همون بیست و پنج دقیقه صبح یا شایدم همون دندۀ چپ کار خودشو ادامه می ده و تا خودِ خودِ شب که بخوابی و تموم بشه باهات هست....
این روزا دلت یه گوش شنوا می خواد، یه دوست صمیمی، یه مامان حاضر و آماده، دوست داری بشینی و یه کم غُر بزنی تا شاید آروم شی، درست شی، اما همین روزا این چیزا هم انگار مال تو نیست، مامانی که همیشه تو خونه است، گوشیشو جواب نمی ده، دوست همیشه آنلاینت چراغش خاموشه، عزیزترین عصر دیر می آد و این قصه سر دراز دارد...
حیف که امروز از این روز نامیزونهاست :(

پاییزانه

این روزا حال و هوای پاییز پیشاپیش رفته توی همه وجودم. یکی دو روز اول رو خیلی باهاش حال کردم، اون نسیمش، ابراش، بارونش، خیسیاش و از همه مهمتر طراوت مثل بهارش بهم زیادی حال داد. اما حالا که چند روز گذشته، حالا که دیگه پاییز اومدنشو جدّی جدّی داره به رخ می کشه، هنوز هیچی نشده عصرا دلم می گیره و دوست دارم خودمو بزنم به اون کوچه و با دیدن سریالهایی مثل "Lost" و "Prison Break" و درست کردن پازل جدید و گشت و گذار اینترنی، از یاد ببرم ورود پاییز رو. آخه می دونین چیه؟ من بچه بهارم و با پاییز، با بارون طولانی ِ چند روزه، با ابری ِ گرفته آسمون، با زود تاریک شدن هوا و شبهای بلندِ بی انتها، خیلی دل خوش نمی شم...
تو دنیا کجاها همیشه مثل بهاره؟؟